Ένα σπίτι από το 1924 · Μία κοινότητα από το 2009
Το Ιδιόμελο
Ένα διατηρητέο σπίτι στο Μαρούσι που αλλάζει ρόλους χωρίς να χάνει τη μνήμη του — και σήμερα ζει μέσα από το θέατρο, τη μουσική, την παιδεία και την αλληλεγγύη.
01
Σήμερα
Χώρος τέχνης στο Μαρούσι · από το 2009
Η τέχνη κατοικεί εδώ.
Παραστάσεις, μουσικές βραδιές, εργαστήρια και συναντήσεις φέρνουν ανθρώπους κοντά σε έναν χώρο μικρό, οικείο και πολυδιάστατο.
02
2009—σήμερα
Μια κοινότητα πολιτισμού και παιδείας
Οι πόρτες ανοίγουν
Το Ιδιόμελο δεν σχεδιάστηκε ως μια απρόσωπη αίθουσα εκδηλώσεων. Η κλίμακα του σπιτιού διατηρήθηκε, ώστε οι θεατές και οι καλλιτέχνες να συναντιούνται σαν φιλοξενούμενοι.
Η κεντρική αίθουσα, με ύψος περίπου έξι μέτρων και ιδιαίτερη ακουστική, φιλοξενεί μικρές παραγωγές χωρίς να χάνει τον οικείο χαρακτήρα της.
- Θέατρο
- Μουσική
- Εργαστήρια
- Αλληλεγγύη
Τα σπίτια δεν αντέχουν άδεια.
Γεωργία Δεληγιαννοπούλου
03
2008—2009
Από τη διάσωση στη νέα ζωή
Η αναπαλαίωση ολοκληρώνεται
Το 2008 ιδρύεται η αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία «Ατρυμων Art». Την επόμενη χρονιά το σπίτι αρχίζει να λειτουργεί ως Ιδιόμελο.
Πριν
Μετά
04
Αρχές 1990
Το σπίτι πριν από το Ιδιόμελο
Η μνήμη μέσα στη φθορά
Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 το σπίτι περνά στη Γεωργία Δεληγιαννοπούλου. Παρά την εγκατάλειψη, τα ξυλόγλυπτα, οι γύψινες διακοσμήσεις και τα ιδιαίτερα ανοίγματά του διατηρούσαν ακόμη την ταυτότητά του.
Οι φωτογραφίες της περιόδου λειτουργούν ως μαρτυρία της κατάστασης του κτιρίου· οι εικόνες της αποκατάστασης αποκαλύπτουν τι διασώθηκε.
05
1986
Το καθοριστικό ορόσημο
Το κτίριο κηρύσσεται διατηρητέο
Η απόφαση 60083/3599 υπογράφεται στις 28 Αυγούστου 1986 και δημοσιεύεται στο ΦΕΚ 777/Δ/09.09.1986. Η επίσημη καταγραφή το χαρακτηρίζει εκλεκτικιστικό και επισημαίνει την αξονική συμμετρία, τη γιρλάντα στο γείσο, το τζαμωτό του ορόφου και τη βυζαντινού τύπου κεραμοσκεπή.
06
Μετά τον Πόλεμο
Ένα σπίτι με πολλούς ρόλους
Σχολείο, αίθουσες και ένοικοι
Από την αφήγηση της ιδιοκτήτριας
Για ένα διάστημα το κτίριο στέγασε τη Σχολή Κωνσταντοπούλου. Η κεντρική αίθουσα φιλοξενούσε παιδικές γιορτές και χορευτικά, η σημερινή κουζίνα χρησιμοποιούνταν για μαθήματα αγγλικών και τμήμα του προθαλάμου ως νηπιαγωγείο.
Μετά το κλείσιμο της σχολής, ισόγειο και όροφος χωρίστηκαν και ενοικιάστηκαν. Ανάμεσα στους ενοίκους αναφέρονται μία Γιαπωνέζα καθηγήτρια πιάνου και ένας αρχιμανδρίτης.
07
Κατοχή
Προφορική μαρτυρία
Μια σκοτεινή περίοδος στη ζωή του σπιτιού
Σύμφωνα με όσα μεταφέρθηκαν στην ιδιοκτήτρια, κατά τη διάρκεια της Κατοχής το κτίριο επιτάχθηκε και για ένα διάστημα χρησιμοποιήθηκε ως γερμανική καντίνα.
Η πληροφορία παρουσιάζεται ως προφορική αφήγηση, καθώς δεν έχει εντοπιστεί ανεξάρτητο αρχειακό τεκμήριο.
08
1924
Η αρχή της διαδρομής
Ένα σπίτι χτίζεται στο Μαρούσι
Το σπίτι χτίστηκε για Κωνσταντινουπολίτη που εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή. Σύμφωνα με την οικογενειακή αφήγηση, στην κατασκευή του εργάστηκαν Μικρασιάτες τεχνίτες.
Η σύνθεσή του συνδυάζει βαλκανικές επιρροές με εκλεκτικιστικές λεπτομέρειες. Η συμμετρία, τα περίτεχνα πλαίσια των ανοιγμάτων και το χαρακτηριστικό τζαμωτό εξακολουθούν να ορίζουν την εικόνα του.
Τζαμωτός εξώστης
Διακοσμητική γιρλάντα
Κεραμοσκεπή
Πηγή & περαιτέρω ανάγνωση
Η ιστορία μέσα από την έρευνα
Μέρος των πληροφοριών αντλείται από τη διπλωματική εργασία της Κυριακής Σαρηγιαννίδη, η οποία περιλαμβάνει συνέντευξη της Γεωργίας Δεληγιαννοπούλου για το κτίριο και τη δημιουργία του Ιδιόμελου.
«Αξιοποίηση εγκαταλελειμμένων χώρων της πόλης για θεατρικές παραστάσεις — Το παράδειγμα του Θεάτρου εκτός Θεάτρου», ΕΜΠ, 2014.
236 φωτογραφικά τεκμήρια
Το πλήρες φωτογραφικό αρχείο
Η κύρια αφήγηση κρατά μόνο τις εικόνες που προχωρούν την ιστορία. Όλο το υπόλοιπο υλικό παραμένει διαθέσιμο, οργανωμένο και εύκολο στην εξερεύνηση.
